To rozmowa o przywróceniu słowa „gruba/gruby” w publicznej debacie i zdjęcia z niego pejoratywnego ciężaru zawstydzenia. Natalia przypomina, że grubość jest cechą – podobnie jak wzrost, kolor włosów czy oczu – choć wciąż bywa pretekstem do oceny, wykluczenia i przemocy. Wspólnie z Ane przyglądają się temu, jak fatfobia działa nie tylko w komentarzach i spojrzeniach, lecz także systemowo: w gabinetach lekarskich, w środkach transportu, w projektowaniu przestrzeni i w codziennych sytuacjach, w których nie każda osoba może czuć się bezpiecznie oraz swobodnie.
Posłuchaj nas również na:
Spotify 
YouTube 
Apple Podcasts W odcinku wybrzmiewają osobiste historie: dzieciństwo na dietach, za małe ubrania kupowane „na schudnięcie”, zawstydzanie przez bliskich, nauka ukrywania zadyszki i doświadczenie bycia ocenianą, zanim jeszcze zdąży się cokolwiek powiedzieć. Natalia mówi o momencie, w którym po kryzysie psychicznym postanowiła przestać walczyć ze swoim ciałem i zacząć traktować je jak najbliższy dom – niedoskonały, zmieniający się, ale własny i zasługujący na troskę.
Rolki
Ane i Natalia bez moralizowania rozmawiają też o zdrowiu, o pułapkach restrykcyjnych diet i „jojo w głowie”, o ruchu, który powinien być dostępny dla wszystkich, oraz o presji wywołanej popularnością leków takich jak Ozempic. Pytają, kto właściwie ma obowiązek dbać o zdrowie, czym są zdrowe nawyki i dlaczego zdrowie psychiczne nie może pozostawać na końcu naszych potrzeb.
Usłyszycie tu również o reprezentacji, mediach społecznościowych, hejcie wobec grubych osób, różnicach w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz o tym, jak poszerzać własny sposób patrzenia na ciała. To odcinek pełen emocji, ale i konkretów: zaproszenie do posługiwania się uważniejszym językiem, słuchania doświadczeń innych bez ich podważania oraz budowania świata, w którym każdy – niezależnie od rozmiaru – ma prawo po prostu być.
